Ανοιξιατικο τοπιο πολυ παλιο

Ανοιχτόχρωμες ανθοφορίες πιάνουν το πρωινό φως, λευκές και ροζ πάνω από μια λωρίδα σκούρας γης.

Η γη απλώνεται σε ήρεμες ζώνες: σκουρότερο πρώτο πλάνο, μέσο πλάνο με αγρούς, έπειτα μακρινοί λόφοι κάτω από ένα αχνό μπλε ουρανό. Φρέσκο πράσινο και λαδί φέρουν τη νέα βλάστηση, ώχρα και μια νύξη σιένα αγκιστρώνουν τη γη, κιμωλιόλευκα και απαλό ροζ ανασηκώνουν τα ανθισμένα δέντρα. Στο φύλλωμα οι πινελιές είναι ελεγχόμενες, ενώ στον ουρανό γίνονται πιο ελεύθερες. Μικρές πινελιές από πυκνότερη πάστα πιάνουν το φως πάνω στις ανθοφορίες. Ένα λεπτό δίκτυο ρηγματώσεων διατρέχει την επιφάνεια, σιωπηλό τεκμήριο του χρόνου. Το φως πέφτει από χαμηλή γωνία, απαλό και ομοιόμορφο, πλάθει τον όγκο χωρίς κοφτές σκιές. Η σύνθεση ακουμπά στη δική της ηρεμία, και ο χρόνος επιβραδύνεται στην άκρη του χωραφιού.