Ευκάλυπτοι στην Παραλία
N
Για το Έργο
Οι κορμοί των ευκαλύπτων πλησιάζουν σχεδόν ως την ακτή, με τον ξεφλουδισμένο φλοιό τους να φωτίζεται από την ίδια χλωμή λάμψη που απλώνεται πάνω στο νερό.
Ολόκληρη η σκηνή φαίνεται να κρατιέται στη ζεστασιά ενός ήσυχου απογεύματος. Τα δέντρα ανεβαίνουν στο πλάι της σύνθεσης, με τους κορμούς τους να αλληλοεπικαλύπτονται και να οδηγούν το βλέμμα προς την ακτογραμμή. Εκεί, η στεριά συναντά μια ήρεμη ζώνη νερού. Το δροσερό ασήμι στα φύλλα αντιπαρατίθεται στη ζεστή, λιοκαμένη γη. Η ίδια η μπογιά φαίνεται να αναπνέει — πιο ελεύθερες πινελιές για το φύλλωμα, πιο στεγνές για τον ξεφλουδισμένο φλοιό και την άμμο. Το φως πέφτει από ψηλά, μαλακώνοντας τις σκιές που μαζεύονται γύρω από τις ρίζες. Μια απαλή σιγαλιά απλώνεται παντού, εκείνη που κρατά όταν η θάλασσα μόλις που αναπνέει.
