Φυση
M1717
Για το Έργο
Μια λωρίδα απαλού πράσινου απλώνεται στη μέση του πίνακα· από κάτω το χώμα, από πάνω ένας θολός ουρανός. Σιωπή.
Στο πρώτο πλάνο, διακεκομμένες πινελιές σε λαδί και ώχρα υποβάλλουν χορτάρι και πέτρα. Το μάτι κινείται από εκεί προς τα πίσω, διαμέσου στρωματικής βλάστησης, ώσπου να φτάσει σε έναν χαμηλό ορίζοντα. Στο βάθος, μουντά μπλε και γκρι κατακάθονται στους μακρινούς λόφους, ενώ πιο κοντά, ζεστές ώχρες αγκυρώνουν το έδαφος. Η τεχνική αλλάζει ανάλογα με το βάθος: οι πινελιές παραμένουν ορατές και κατευθυντήριες στη βλάστηση, ομαλοποιημένες εκεί όπου η ατμόσφαιρα αναλαμβάνει. Το φως έρχεται από ψηλά, διάχυτο, μορφοποιεί τις φόρμες απαλά. Σκιές μαζεύονται σε απαλά πράσινα κάτω από τα δέντρα, χαμηλής αντίθεσης, χωρίς σκληρές άκρες. Η σύνθεση δεν βιάζεται. Ησυχία που απλώνεται πάνω στο ανοιχτό έδαφος, αδιάκοπη.