Κοιλάδα με Κυπαρίσσια

Δύο σκούρα κυπαρίσσια πλαισιώνουν την κοιλάδα, με τον γλυπτό τους όγκο να αγκυροβολεί την ανοιχτή, χλωμή απόσταση ανάμεσά τους.

Μια βαθιά ησυχία απλώνεται σε ολόκληρη αυτή την κοιλάδα. Το μάτι ξεκινά χαμηλά, από τη ζεστή ώχρα του εδάφους, και ανεβαίνει αργά κατά μήκος των κορμών προς τις μακρινές ράχες. Η μπογιά είναι τόσο πυκνή στα δέντρα — τους δίνει ένα γλυπτικό βάρος, ενώ ο ουρανός πίσω τους μαλακώνει σε χλωμές, ρευστές πινελιές. Το φως είναι ήπιο. Καμία οξεία σκιά, μόνο απαλές πτυχές που κατακάθονται στη γη. Σαν η πινελιά να ακολουθεί το σχήμα των πάντων, έτσι ώστε το δέντρο, το έδαφος και ο ουρανός να αναπνέουν ως ένα. Μια ηρεμία αιωρείται πάνω από αυτή την κοιλάδα, κρατώντας την ώρα στο αργό της κέντρο.