Μαδριτη,λιγο πριν μπουμε στιν Πλαθα-Μαγιορ

Το φως του ήλιου πλημμυρίζει τους παλιούς δρόμους της Μαδρίτης, οδηγώντας μέσα από μια στενή, τοξωτή δίοδο προς την ανοιχτή Πλάσα Μαγιόρ.

Οι γραμμές των κτιρίων συγκλίνουν προς το βάθος, με παράθυρα και μπαλκόνια να δημιουργούν ήπιο ρυθμό πάνω στους ζεστούς τοίχους ώχρας και τερακότας. Από υπερυψωμένο σημείο, η σύνθεση περιλαμβάνει φιγούρες με ενδυμασία εποχής και μια άμαξα, ενώ το μέγεθος της αρχιτεκτονικής παραμένει αδιατάρακτο. Το φως του όψιμου απογεύματος ρίχνει βαθιές σκιές στα κατώφλια και κάτω από τα γείσα, γλιστράει πάνω σε κορνίζες και σιδερένια στοιχεία, δίνοντας στα καλντερίμια βάθος. Προσεκτικές πινελιές ορίζουν τις κεραμοσκεπές με σαφήνεια, ενώ οι μορφές κάτω αποδίδονται με ελεύθερες χαράξεις που τις ενώνουν με τη διερχόμενη ζωή. Ψηλά, ο ουρανός σε απαλό γαλάζιο αντισταθμίζει τους γήινους τόνους του δρόμου. Ο χρόνος σταματάει στο κατώφλι ανάμεσα στο στενό και την ανοιχτή πλατεία.