Στεμνιτσα,σπιτι σε γκρεμο

Στη Στεμνίτσα, ένα σπίτι στέκεται στα χείλη γκρεμού, με τους πέτρινους τοίχους και τη γωνιαστή στέγη του να ορίζουν μια αθόρυβη παρουσία μπροστά στο άπειρο άνοιγμα του βάθους.

Η σύνθεση βρίσκει ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και την ηρεμία, με το κτίσμα ελαφρά δεξιά του κέντρου, ενώ το ανώμαλο πρώτο πλάνο οδηγεί το μάτι προς τον γκρεμό. Ώχρες γήινες, ζεστά γκρίζα και αμυδρές σιένες πλάθουν το άνυδρο τοπίο. Στο βάθος, ψυχρά μπλε μαλακώνουν τους ορίζοντες. Στο κτίσμα, προσεκτικά χτισμένο σε στρώσεις, διακρίνεται ο όγκος, σε αντίθεση με τις ελεύθερες πινελιές που υποδηλώνουν τον φθαρμένο βράχο και τα θολά βουνά πιο πίσω. Σκιές σε ομπρ και σχιστολιθικό γκρι δίνουν όγκο χωρίς να επιβαρύνουν. Το έργο είναι χωρίς ανθρώπους, με μόνο παρουσία τη στεγνή ζέστη και την ακινησία του πέτρινου τοπίου. Λάδι σε καμβά.