Βουνα στα Λαγγαδια

Οι κορυφές της Λαγκαδιάς ανεβαίνουν σε έναν αχνό, συννεφιασμένο ουρανό, με την ώχρα των κοντινών πλαγιών να ψυχραίνει σε σχιστολιθικό γκρι καθώς οι ράχες υποχωρούν στο βάθος.

Μια βαθιά ησυχία απλώνεται σε αυτόν τον τόπο, ξεκινώντας από τα σβηστά πράσινα της χαμηλής γης και φτάνοντας ως τις κορυφές. Οι κοντινές πλαγιές κρατούν εκείνες τις ζεστές ώχρες, ενώ καθώς αποτραβιούνται, το χρώμα ψυχραίνει σε σχιστολιθικά μπλε και γκρι, ανοίγοντας την απόσταση. Η πινελιά φαίνεται να αναπνέει με το τοπίο — ρευστή και φαρδιά στον ουρανό και στις πιο μακρινές ράχες, ενώ γίνεται πιο στεγνή στους βραχώδεις ώμους των λόφων. Και το φως δεν έρχεται από κάποιο συγκεκριμένο σημείο. Απλώς πλημμυρίζει τα πάντα, αφήνοντας τις σκιές μαλακές. Τα βουνά κρατούν τη σιωπή τους, και ο χρόνος κατακάθεται ήσυχα μέσα στην κοιλάδα.