Ζαγορα,το πιο παλιο σπιτι

Κοίτα πώς ο ήλιος ξαπλώνει πάνω στις παλιές πέτρες. Ώχρα και ξεθωριασμένο λευκό μπροστά στον άχρωμο ουρανό. Η ζέστη σκεπάζει τα πάντα εδώ.

Το παλιό σπίτι αγκυρώνει κάτω δεξιά, με κεραμιδένια στέγη και φθαρμένη πρόσοψη που πιάνουν το φως από πάνω αριστερά. Μονοπάτια και γραμμές στεγών οδηγούν το μάτι προς τα μέσα, ενώ αραιή βλάστηση και απομακρυσμένοι λόφοι ανοίγουν το πάνω αριστερό μέρος σε ήσυχο βάθος. Η παλέτα κινείται ανάμεσα σε ώχρα, καμένη σιένα και αποτυφλωμένο από τον ήλιο λευκό, με απάντηση από θαμπά πράσινα και ένα ομιχλώδες γκρι-μπλε. Η πινελιά αλλάζει χαρακτήρα ανάλογα με την επιφάνεια: στεγνές, προσεκτικές πινελιές περιγράφουν την παλαιωμένη τοιχοποιία γύρω από παράθυρα και κατώφλια, ενώ ελεύθερες, τολμηρές πινελιές κουβαλούν τους λόφους και τον ουρανό. Οι σκιές μαλακές, πλάθουν την πέτρα χωρίς να τη σκληραίνουν. Μικρά φωτεινά σημεία στα κεραμίδια σημαδεύουν ανθρώπινη κλίμακα μέσα στο ευρύτερο τοπίο. Ο αέρας ακίνητος, με τη μακρά μνήμη του τόπου κρεμασμένη ανάμεσα στις πέτρες.