Δερβενι,σπιτια κοντα στην θαλασσα

Τα ασβεστωμένα σπίτια ανεβαίνουν στον λόφο σε σειρές, με τις επίπεδες στέγες τους να πιάνουν το σκληρό φως του μεσημεριού. Η ζέστη κάθεται πάνω στις πέτρινες μάντρες.

Ολόκληρο το χωριό μοιάζει να κρατά μια μακριά, ήσυχη ανάσα. Ο ήλιος είναι τόσο οξύς που λευκαίνει τους τοίχους σε λευκό και ώχρα, ενώ σκαλίζει βαθιές κοβαλτένιες σκιές. Μικρές εκλάμψεις μπλε από τις πόρτες σπάνε τη μονοτονία. Τα σπίτια έχουν μια στιβαρή παρουσία, κρατώντας τις καθαρές τους ακμές απέναντι στον ουρανό. Η θάλασσα, όμως, είναι τελείως διαφορετική — αναπνέει με μακριές, ρέουσες πινελιές. Τα πιο πυκνά χτυπήματα χρώματος βρίσκονται ακριβώς πάνω στις στέγες, σαν μικρές κορυφογραμμές κυμάτων. Η ατμόσφαιρα είναι βαριά και ακίνητη, κρατώντας το χωριό σε εκείνη τη μακρά, αργή ώρα που τίποτα δεν κινείται εκτός από τη θάλασσα.