Παρος,ο δρομος με την εκκλησια
M1678
Για το Έργο
Μια μικρή εκκλησία σημαδεύει την καμπή του δρόμου, ο τρούλος της ανοιχτόχρωμος στον πλατύ ουρανό, και το μονοπάτι στρέφεται κατευθείαν προς αυτήν.
Μια βαθιά γαλήνη απλώνεται πάνω από τον τόπο, από εκείνη που φέρνει μόνο ο έντονος ήλιος. Ο δρόμος φαίνεται να κουβαλά αυτή τη σιωπή, ανηφορίζοντας από το πρώτο πλάνο προς την εκκλησία, με τα χαμηλά σπίτια να ακολουθούν σχεδόν αδιόρατα την πλαγιά πίσω της. Τα ζεστά λευκά και τα μαλακά ώχρα κρατούν όλο εκείνο το φως ενάντια στον καθαρό γαλάζιο ουρανό και την δροσερή ανακούφιση της σκιάς. Η μπογιά είναι τόσο έντονη στις άκρες των τοίχων, μα χαλαρώνει και αναπνέει πάνω στο ξερό έδαφος. Ο δρόμος είναι άδειος. Οι πόρτες είναι κλειστές. Ο αέρας μοιάζει να έχει βυθιστεί στη μακρά ησυχία ενός νησιώτικου απογεύματος.