Σκοπελος κοσμος σε καφενιο,φοντο το λυμανι

Ωχρές τέντες σκιάζουν ανθρώπους σε τραπέζια καφενείου, οι φωνές τους χαμηλές μέσα στον λαμπερό αέρα. Η ζέστη πλανάται πάνω από το λιμάνι πίσω τους.

Στο πρώτο πλάνο, ο κόσμος μαζεμένος σε μικρές παρέες, σκυμμένος πάνω από ασπρισμένα τραπέζια. Το μάτι κινείται πέρα από τις φιγούρες προς τα ανοιχτά, σε ανοιχτό γαλάζιο νερό και σε απαλά κεραμιδένια χρώματα που γειτνιάζουν με τον κόλπο. Λευκά κοφτερά, βαθύ μπλε, ζεστές ώχρες, πινελιές λαδί σε σκόρπια σημεία — η παλέτα δεμένη από κοντές, ήπιες σκιές μεσημεριού. Οι πινελιές σίγουρες και ελαφρά διακεκομμένες, με υφή στο φύλλωμα και στο νερό, πιο ομαλές εκεί που ο τοίχος πιάνει τον ήλιο. Τα κτίρια στο βάθος διαλύονται στην ατμοσφαιρική θολούρα, ενώ οι φιγούρες κοντά μας κρατούν πιο ευκρινή περιγράμματα — παρούσες χωρίς να εξατομικεύονται. Το φως πέφτει σχεδόν από ψηλά, ήπιο κάτω από τις τέντες, πιο δυνατό στην προκυμαία. Το απόγευμα μένει αναπαυτικό, αδρό, με την ήσυχη κίνηση μιας πόλης που δεν βιάζεται.