Υδρα αυγη
MK742
Για το Έργο
Η Ύδρα στο πρώτο φως της μέρας, με τα αναβαθμιδωτά σπίτια της να υψώνονται σε ελεφαντόδοντο και ώχρα πάνω από ένα λιμάνι που δεν έχει ακόμη ταραχθεί.
Υπάρχει εδώ μια ησυχία που ανήκει αποκλειστικά στο πρωί. Τα ασβεστωμένα σπίτια σκαρφαλώνουν στην πλαγιά, με τις κεραμιδένιες στέγες τους να συνωστίζονται η μία δίπλα στην άλλη. Τα ψυχρά μπλε του ουρανού και του νερού φαίνεται να εγκαθίστανται ήρεμα μέσα στο ζεστό ελεφαντόδοντο και την ώχρα της πέτρας, με μικρές νότες κοραλί να τρεμοσβήνουν στις στέγες και τις καρίνες. Το φως είναι τόσο απαλό — έρχεται χαμηλά από τη μία πλευρά και σκαλίζει τα κτίρια με μακριές, ήπιες σκιές. Όλα μοιάζουν να έχουν παγώσει. Μια κρατημένη σιωπή απλώνεται πάνω στο λιμάνι, κι η πόλη αναπνέει αργά, πριν αρχίσει η μέρα.