Ελιες με φοντο χωματοβουνο

Στριφογυριστοί κορμοί ελιάς ανεβαίνουν μια πλαγιά καμένη από τον ήλιο, με τις ανοιχτόχρωμες κόμες τους να είναι η μοναδική δροσερή νότα μέσα στη ζέστη του απογεύματος.

Όλο το βάρος της ημέρας φαίνεται να μαζεύεται γύρω από αυτές τις ελιές. Οι κορμοί τους είναι τόσο ρυτιδωμένοι, απλωμένοι προς τα πάνω κατά μήκος της αργής ανηφοριάς. Και τα χρώματα… η πλαγιά είναι ένα πλύσιμο από ζεστό χώμα, ώχρα και ούμπρα, που μαλακώνει με εκείνα τα ήσυχα πράσινα. Το απογευματινό φως έρχεται από το πλάι. Μακραίνει τις σκιές αλλά κρατά όλες τις άκρες μαλακές, δίνοντας σε κάθε στριφογυριστό κορμό το δικό του βάρος. Η πινελιά αλλάζει σε όλο τον καμβά — σκονισμένη και ξερή στην πλαγιά, και μετά αυτά τα σκόπιμα, ξέρουσα χτυπήματα που διαμορφώνουν τον φλοιό. Ο υψηλός ορίζοντας σπρώχνει τη γη προς το μέρος μας. Η ζέστη κάθεται στο χώμα, αργή και υπομονετική, και ο ίδιος ο χρόνος φαίνεται να αναπαύεται ανάμεσα στα δέντρα.