Ισπανια

Ώχρινοι τοίχοι κρατούν το μεσημεριάτικο φως, οι σκιές τους κόβουν απότομα πάνω στην πέτρα. Μια βαριά, πυκνή ησυχία.

Στο πρώτο πλάνο, σκονισμένη γη στο φως, δουλεμένη με πυκνές, διακεκομμένες πινελιές πάνω στους τραχείς τοίχους που αφήνουν ορατή κάθε αλλαγή κατεύθυνσης. Στο μέσο πλάνο, χαμηλά κτίρια με κεραμοσκεπές σε τερακότα και καμένη σιένα, με τονικές αντηχήσεις σε κοβάλτιο — μια λωρίδα ουρανού, ένα μονό παραθυρόφυλλο κλειστό. Το μάτι κινείται από τη φωτισμένη πρόσοψη προς τα βάθη, όπου οι μορφές χαλαρώνουν σε λεπτότερες στρώσεις και χάνουν τα περιγράμματά τους μέσα στην ατμόσφαιρα. Φύλλωμα, ίσως ελιά ή χαμηλός θάμνος, σπάει τη γεωμετρία με γκρίζο-πράσινες πινελιές. Το φως πέφτει ψηλά από πάνω, σκληρό στις άνω ακμές της πέτρας, και χάνεται γρήγορα στις ψυχρές γωνιές κάτω από την καμάρα. Οι σκιές κοφτές εκεί που το φως τις ορίζει, απαλότερες στα βάθη. Η παλέτα κυρίως ζεστή, γήινη, με το κοβάλτιο να λειτουργεί ψυχρό αντίβαρο. Έργο μεσαίου μεγέθους, λάδι σε καμβά.