Κουενκα στο ποταμι πλενουν ρουχα

Κατά μήκος της όχθης στην Κουένκα, γυναίκες σκύβουν σε σειρά, στύβοντας ανοιχτόχρωμα υφάσματα στις βρεγμένες πέτρες.

Μια ήσυχη επιμέλεια διαπερνά αυτή την ολιγομελή ομάδα. Σχηματίζουν μια απαλή γραμμή που μας οδηγεί κατά μήκος της όχθης, από τη μία φιγούρα στην άλλη, ως το σκιερό πράσινο στο βάθος. Ολόκληρη η σκηνή κινείται σε γήινες ώχρες και μαλακά λαδί πράσινα. Μόνο τα μικρά λάμψεις λευκού και μπλε στα υφάσματα αναδύονται από το ζεστό φόντο. Το φως πέφτει σε ήπια γωνία, πλάθοντας τις λυγισμένες πλάτες τους χωρίς σκληρές σκιές ή απότομες αντιθέσεις. Ακόμα και το νερό κρατά την ίδια γλυκιά λάμψη στα κυματάκια του. Ένας ήσυχος ρυθμός από χέρια και υφάσματα απλώνεται πάνω στην όχθη, και το πρωί κρατά τον αργό, υπομονετικό παλμό του.