Λαγγαδια-αποψη
M626
Για το Έργο
Μια ηλιόλουστη έκταση της ελληνικής υπαίθρου ξεδιπλώνεται στο βλέμμα, θεμελιωμένη στην παλαιωμένη πέτρα κάτω από έναν διάφανο ουρανό.
Η σύνθεση αναπτύσσεται οριζόντια. Χαμηλές πεζούλες και ξερή γη οδηγούν το βλέμμα προς έναν πυρήνα από ασβεστωμένα σπίτια με κεραμιδένιες στέγες. Στο βάθος, ήπιοι λόφοι υψώνονται για να παραχωρήσουν τη θέση τους σε αχνά βουνά, κάτω από έναν ουρανό σε τόνους ωχρού γαλάζιου με λιλά ανταύγειες. Η χρωματική παλέτα κινείται σε ζεστές ώχρες και απαλές σιένες για τη λιασμένη γη, με σιγανούς πρασινωπούς τόνους να υποδηλώνουν αραιά λιόδεντρα. Το φως είναι διάφανο, ρίχνοντας σύντομες, κοφτές σκιές που πλάθουν τους όγκους της πέτρας και των στεγών, προσδίδοντας βάθος χωρίς σκληρότητα. Η πινελιά μεταβάλλεται, από την αδρή υφή του προσκήνιου στις λείες επιφάνειες του βάθους που αποδίδουν την ατμοσφαιρική προοπτική. Οι αρχιτεκτονικές φόρμες αναδύονται με ευαίσθητες γραμμικές πινελιές, σε μια φυσική, αρμονική ισορροπία. Η ανθρώπινη μορφή απουσιάζει, όμως η παρουσία της είναι διάχυτη, ενσωματωμένη στο λιτό τοπίο. Ο αέρας δονείται από την ξηρή ζέστη του ήλιου.
