Τσεπελοβο

Το Τσεπέλοβο ανεβαίνει την πλαγιά σε τερακότα βαθμίδες, στέγη πάνω από στέγη, χωρίς ίχνος ανθρώπου — μόνο πέτρινο χωριό που συναντά πέτρινο βουνό.

Το μάτι κινείται διαγώνια από κάτω αριστερά, όπου ξερολιθιές και αραιή βλάστηση αγκυρώνουν το πρώτο πλάνο, ανεβαίνει μέσα από τα σπίτια με τα κεραμίδια στο μέσο πλάνο και φτάνει στις απαλές γκριζόμπλε ράχες του βάθους. Γήινες ομπρ και αμυδρές σιένες κρατούν το χωριό ενωμένο, ψυχρά γκρίζα εγκαθίστανται στα σκιερά κοιλώματα, και ένα λαδί πράσινο εμφανίζεται στις άκρες. Η πινελιά αλλάζει χαρακτήρα καθώς προχωρεί: ελεύθερη και ατμοσφαιρική στον ουρανό, σφιχτή και πιο προσεκτική πάνω στα πέτρινα τοιχώματα. Κρεμ φωτεινά σημεία πιάνουν τις κορυφογραμμές των στεγών εκεί που το φως πέφτει πιο άμεσα. Διάχυτο μεσογειακό φως απλώνεται παντού, σκιές ρηχές, μορφές καθαρές. Έργο μεσαίου μεγέθους, λάδι σε καμβά.