Μακρινιτσα,αγροτοσπιτο,δενδρο χωρις ουρανο

Ένα αγροτόσπιτο της Μακρινίτσας, με πέτρινους τοίχους που ο απογευματινός ήλιος τους ζεσταίνει, δεμένο κάτω από ένα δέντρο που ξεπερνά τα όρια του πίνακα.

Η πέτρινη τοιχοποιία είναι δουλεμένη με πυκνή πάστα — διακρίνεται σχεδόν η τραχύτητα. Το σπίτι στέκεται σταθερό με ζεστά κεραμίδια σε καμένη σιένα και ξύλινα παντζούρια που ριζώνουν στη γη. Ένα μεγάλο δέντρο ανεβαίνει και χάνεται έξω από το πλαίσιο, σχηματίζοντας μια οροφή φύλλων που σφραγίζει τη σύνθεση. Δεν υπάρχει ουρανός — μόνο φύλλωμα. Το απογευματινό φως πέφτει πλάγια στους τοίχους, βγάζοντας ώχρα και καμένη σιένα από την πέτρα. Οι πινελιές στο σπίτι σίγουρες και στρωμένες σε στρώσεις, ενώ το φύλλωμα γύρω του λύνεται σε ελεύθερες, γρήγορες πινελιές. Η αντίθεση κρατά το βλέμμα: το σπίτι καθαρό, τα πάντα γύρω του αναπνέουν. Ο χρόνος εδώ φαίνεται να σταματάει στη σιγή του απογεύματος.