Περιοχη Τεργεστης με βροχη και θολουρα

Η ομίχλη έχει καταπιεί την Τεργέστη — στέγες, στόμιο λιμανιού και γραμμή νερού συντήκονται σε μια ενιαία σχιστολιθική έκταση.

Το μάτι εισχωρεί κατά μήκος ενός χαμηλού ορίζοντα, γλιστρώντας από απαλές αντανακλάσεις στο πρώτο πλάνο προς αμυδρές αρχιτεκτονικές σιλουέτες που διαλύονται στην ομίχλη του βάθους. Η παλέτα κινείται σε μολυβένιο γκρι, ψυχρό πλατινένιο και αμυδρό γαλαζοπράσινο, με ελαφρά ώχρα να ζεσταίνει τις μακρινές στέγες ακριβώς αρκετά για να διαβαστούν ως χτισμένη μορφή. Οι πινελιές είναι κυρίως νωπή σε νωπή, με ομαλές μεταβάσεις που κουβαλούν το βάρος του καιρού. Λίγες πιο στεγνές πινελιές σημαδεύουν μια προβλήτα και την ήπια κορυφογραμμή μιας στέγης. Το φως έρχεται χωρίς συγκεκριμένη κατεύθυνση, ομοιόμορφο και θαμπό, κατεβάζει την αντίθεση και απλώνει το λιμάνι σε τονικές ζώνες. Οι αντανακλάσεις στην υγρή πέτρα αραιωμένες, οι άκρες μαλακωμένες ώσπου να μην μείνει σχεδόν τίποτα. Ησυχία παντού, από αυτό το είδος που φτάνει μόνο όταν η βροχή πέφτει από ώρα.