Σπιτι κοντρα στο φως,Κερκιρα

Ένα κερκυραϊκό σπίτι στέκεται μέσα στη δική του σκιά· πίσω του ο Ιόνιος ουρανός ανοίγεται φαρδύς και φωτεινός, η κεραμιδένια στέγη πιάνει το φως, η πρόσοψη δροσερή.

Είναι η ησυχία του μεσημεριού, όταν τα πάντα φαίνονται να κρατούν την ανάσα τους. Το σπίτι στέκεται μόνο του, απέναντι σε μια πλατιά λωρίδα ουρανού που συναντά τη θάλασσα. Επειδή το φως έρχεται από πίσω, η πρόσοψη βρίσκεται σχεδόν ολόκληρη στη σκιά — τόνοι δροσερής βιολέ και ροζ μαζεύονται στη βάση της, ενώ η ζεστασιά παραμένει στο χώμα. Η πινελιά κινείται ομαλά πάνω στους τοίχους, για να διαλυθεί έπειτα ελεύθερα στο περιβάλλον πράσινο. Το φως σπρώχνει αυτές τις μακριές σκιές προς το μέρος μας. Μια ηρεμία απλώνεται πάνω στη σκηνή, μια μεσημεριανή σιγή που αισθάνεται υπομονετική και χωρίς βιάση.