Στρατονας στην Καβαλα

Ο στρατώνας της Καβάλας στέκει ελαφρώς εκτός κέντρου σε μια ξηρή πλαγιά, η φθαρμένη πρόσοψή του αιχμαλωτισμένη στο δυνατό φως του μεσημεριού, με τη θάλασσα ως μια χλωμή μπλε ταινία στον ορίζοντα.

Μια βαθιά ησυχία έχει εγκατασταθεί σε αυτόν τον τόπο, το είδος που εμποτίζεται μέσα στα παλιά τοιχώματα. Ο στρατώνας αναπαύεται ελαφρώς εκτός κέντρου, με τις γραμμές της στέγης να οδηγούν το βλέμμα προς εκείνη τη σκιασμένη είσοδο. Η λιαστή πρόσοψή του είναι όλη σβηστή τερακότα και ζεστό λευκό απέναντι στη χλωμή γη, ενώ το έδαφος γύρω της αναπνέει σε αγγίγματα ελιάς και σκόνης. Μακριά εκεί, μια λεπτή γραμμή μπλε υπαινίσσεται τη θάλασσα. Το φως είναι ψηλό και απαλό, σκαλίζοντας τη φόρμα του κτηρίου με ήπιες σκιές. Οι γραμμές της αρχιτεκτονικής αισθάνονται ελεγχόμενες, ενώ το τοπίο δεν είναι παρά ένας ψίθυρος χρώματος. Η αυλή είναι άδεια. Μια βαθιά ακινησία κρατά τη ζέστη του απογεύματος.