Ζαγορα τοπιο απο μακρινη γιτονια

Η Ζαγορά χάνεται πίσω από χλωμές πλαγιές, κι η ράχη του βουνού διαλύεται στην ομίχλη κάτω από έναν ουρανό αργού απογεύματος.

Όλα καθηλώνονται στη ζεστασιά ενός μακρού απογεύματος. Το στεγνό χώμα στα πόδια μας φέρει τη θερμότητα του καμένου σιέννα και του θαμπού ώχρα, μαλακωμένα από κλειστά πράσινα. Νιώθεις την υφή εκεί όπου το πιο χοντρό χρώμα σπάει σε μικρές πινελιές για τη βλάστηση και το χώμα. Πιο πέρα, οι κυματιστοί λόφοι απαλύνονται σε γκριζογάλαζο. Ο ουρανός ανοίγει από πάνω, ανασαίνει με χλωμές, ήρεμες πινελιές και μια ελαφριά αγγή ροζ κοντά στον ορίζοντα. Το φως έρχεται χαμηλό, πλάθει τη γη με ήπιες διαβαθμίσεις αντί για απότομες σκιές. Μια ησυχία από εκείνον τον απόμακρο τόπο απλώνεται σε ολόκληρη την εικόνα, κι ο χρόνος επιβραδύνεται.