Δερβενι,ξεροποταμος,βουνα

Μια ωχρή κοίτη ποταμού και στριμωγμένες στέγες στο Δερβένι, με τα βουνά του Ξηροποτάμου να υψώνονται κρύα και γαλάζια πίσω τους.

Ολόκληρο το τοπίο φαίνεται να αναπνέει μέσα σε εκείνη την ησυχία. Οι χαμηλές στέγες μαζεύονται σε ζεστές γήινες αποχρώσεις, ακριβώς δίπλα στην ωχρή κοίτη που σκίζει το έδαφος και χάνεται βαθύτερα στη γη. Το μάτι την ακολουθεί αβίαστα, ανεβαίνοντας πάνω από πλαγιές σε ελαιόπρασινους τόνους με σκούρες σκιές σχιστόλιθου, μέχρι τα βουνά. Η μπογιά στο προσκήνιο είναι πιο πυκνή, ενώ οι μακρινές ράχες αποδίδονται με μια ελαφριά πλύση χρώματος — δροσεροί μπλε τόνοι και σκονισμένες βιολετί αποχρώσεις που σβήνουν προς τον ουρανό. Το φως είναι τόσο απαλό. Κανένα έντονο περίγραμμα. Μια υπομονετική σιωπή απλώνεται πάνω από την κοιλάδα, απ' αυτές που μένουν πολύ αφού το μάτι έχει ήδη προχωρήσει παρακάτω.