Φολεγανδρος,στενα με καμαρα

Στη Φολέγανδρο, ένα μοναχικό τόξο περνά πάνω από το στενό μονοπάτι, πριν τα σκαλιά στρίψουν και χαθούν μέσα στη σκιά.

Αυτό το μικρό πέρασμα μοιάζει να κρατά την ανάσα του. Μας οδηγεί από το φως του ήλιου, κάτω από το τόξο, και μέσα σε μια βαθύτερη σκιά όπου τα σκαλιά στρίβουν και χάνονται. Το λευκό στους τοίχους είναι τόσο καθαρό, σχεδόν κιμωλιακό. Μα κατόπιν διακρίνεις αυτές τις πινελιές ώχρας κοντά στο έδαφος, και οι σκιές δεν είναι απλώς γκρι — έχουν δροσιστεί με υπαινιγμούς λιλά. Το μεγαλύτερο μέρος του σοβά φαίνεται λείο, αλλά διαβάζεις επίσης τις λεπτές ρωγμές και τον κόκκο της παλιάς πέτρας. Το φως έρχεται από κάπου ψηλά, χαϊδεύοντας μόλις την κορυφή του τόξου. Η ησυχία είναι αυτού του είδους που εγκαθίσταται βαθιά μέσα στην πέτρα στη μέση ενός μακρού απογεύματος.