Η Κατινα και η Μαρω με φοντο φουρτουνιασμενη θαλασσα

Δύο γυναίκες μπροστά σε μια θάλασσα που αναταράζεται. Οι φιγούρες τους σταθερές, ενώ πίσω τους τα πάντα κινούνται. Το βάρος της καταιγίδας πέφτει από ψηλά.

Στο πρώτο πλάνο, οι δύο μορφές στέκονται με μια ήσυχη αξιοπρέπεια απέναντι στο ανοιχτό νερό. Τα ρούχα τους κρατούν τη ζεστασιά της στεριάς, ώχρα και τερακότα, ένα απαλό αντίβαρο στο ψυχρό, ταραγμένο γκρι που τις περιβάλλει. Το φως σπάει μέσα από τα σύννεφα και τις τραβά προς τα εμπρός, ξεχωρίζοντάς τες από το σκοτεινό βάθος. Η θάλασσα στο πίσω πλάνο είναι όλη κίνηση, χτισμένη από φαρδιές, ανήσυχες πινελιές σε ινδικό μπλε και γκρι-μπλε της πλάκας. Τα πρόσωπα, ωστόσο, και οι πτυχές των ρούχων είναι δουλεμένα με πολύ πιο απαλό χέρι. Ανάμεσά τους υπάρχει μια σιωπή, σταθερή απέναντι σε ό,τι κάνει η θάλασσα.