Ισπανια

Τα κεραμιδένια στέγαστρα κατεβαίνουν προς την πεδιάδα, κι ένα σιδερένιο μπαλκόνι κόβει σκοτεινή γραμμή στον ηλιοκαμένο σοβά.

Στο πρώτο πλάνο, το έδαφος φωτισμένο, με λεία στρώση στα σοβατεπί και πιο πυκνή πάστα εκεί που αρχίζουν τα κεραμίδια και τα φύλλα. Το μάτι κινείται φυσικά από τον λιακωτό δρόμο προς τις ταράτσες και τα μπαλκόνια, και από εκεί στους απαλούς λόφους του βάθους. Βαθύ μπλε απέναντι στο ξεθωριασμένο λευκό — αυτή η αντίθεση δίνει τον τόνο της σύνθεσης. Ζεστοί γήινοι τόνοι και λαδί απαντούν από τις σκιές, μαζί με την ώχρα των τοίχων που μένει παρούσα παντού. Το φως έρχεται κατευθείαν, σχεδόν σκληρό, χαράζει κάθε επιφάνεια με καθαρή γραμμή. Οι σκιές κοφτές στα κτίρια, μαλακότερες στο πράσινο. Τόπος χωρίς ανθρώπους, η σύνθεση όμως δεν αδειάζει — μια βαθιά ησυχία απλώνεται στο βάθος, από εκείνες που μπορούν να κρατήσουν ολόκληρο απόγευμα. Λάδι σε καμβά.