Πλατεία Μεσογειακής Πόλης

Οι αχνοί κυβόλιθοι απλώνονται ανάμεσα σε ώχρινες προσόψεις στο μεσημέρι, με μικρές φιγούρες να κινούνται αργόσχολα μέσα στη ζέστη.

Ολόκληρος ο τόπος μοιάζει να κρατά την ανάσα του κάτω από τον ήλιο. Οι αχνές κυβόλιθοι ανοίγουν μπροστά σου, σε τραβούν ανάμεσα σε κτίρια από ζεστή ώχρα και σιένα. Βλέπεις τις φιγούρες εκεί, διάσπαρτες στον χώρο; Απλώς μικρές πινελιές, κι όμως χαρίζουν στα κτίρια κλίμακα και κάνουν τη σκηνή να ζει. Και τα χρώματα — η ζεστή τερακότα στις στέγες αντικρίζει το δροσερό λαβεντέρ στις σκιασμένες στοές. Το πινέλο κινείται με σιγουριά πάνω στα παντζούρια και στα μπαλκόνια, ύστερα χαλαρώνει σε μαλακότητα γύρω από τις φιγούρες και τα φυλλώματα. Το φως πέφτει από ψηλά, χαράζει καθαρή γραμμή κατά μήκος κάθε τόξου πριν χυθεί στη σκιά. Η ατμόσφαιρα παραμένει νωχελής, κρατώντας τον ψίθυρο ενός απογεύματος που αρνείται να βιαστεί.