Λεονιδιου απογευμα,μαυρη φιγουρα

Μια μοναχική φιγούρα με μαύρα ρούχα στέκεται μπροστά σε αντηλιασμένη πέτρα, μικρή και ήσυχη μέσα στη λάμψη του απογεύματος. Η ζέστη κάθεται πάνω από το δρόμο.

Η φιγούρα αριστερά του κέντρου κρατά το βλέμμα, ενώ τοίχοι σε ώχρα και κεραμίδια σε σιένα κλίνουν προς τα μέσα, με τις γωνίες τους να οδηγούν το μάτι βαθύτερα μέσα στο χωριό. Τα χτιστά στοιχεία αποδίδονται κυρίως σε σιένα και απαλό λευκό, ανακουφισμένα από λεβάντα και θαμπό γκρι στις σκιές που μαζεύονται κάτω από τα περβάζια και τις πόρτες. Το μαύρο της ενδυμασίας αρνείται το φως, αγκυρώνει τη σύνθεση μέσω τόνου και όχι χρώματος. Οι πινελιές ελεύθερες και σε στρώσεις, με διακεκομμένες αφές πάνω στην τραχιά τοιχοποιία και λεπτότερες εφαρμογές εκεί που η ατμόσφαιρα μαλακώνει το βάθος. Το φως πέφτει από ψηλά, χρυσό και αργό, με θολωμένες άκρες εκεί όπου ο ήλιος έχει δουλέψει ολόκληρη τη μέρα. Η φιγούρα παρούσα και απούσα μαζί, μια μικρή σκούρα νότα μέσα στη ζεστή ησυχία. Η ώρα έχει σταθεί.