Απο Ναυπηγια Σκαραμαγκα,μαυρις ουρανος

Βαριά ησυχία πάνω από το ναυπηγείο· ο μαύρος ουρανός απλώνεται αδιατάρακτος, με μόνο μερικές πορτοκαλί λάμψεις να σηματοδοτούν τη δουλειά που συνεχίζεται από κάτω.

Στο πρώτο πλάνο, ο χαμηλός ορίζοντας όπου το σκούρο νερό συναντά τις σιλουέτες από γάστρες και ικριώματα. Το μάτι κινείται από εκεί προς τις κατακόρυφες γραμμές κατάρτια και γερανών, ανηφορίζοντας στον βαρύ ουρανό. Ανθρακί και ινδικό μπλε γεμίζουν το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης, με αντίβαρο τη σκουριά του πορτοκαλί, το ατσάλινο γαλάζιο και το αμβλύ γκρι του μετάλλου κάτω από τους προβολείς. Στον ουρανό και στο νερό οι πινελιές πιο ομαλές, ενώ στις φθαρμένες κατασκευές του βάθους οι αγγιξιές στεγνότερες και διακεκομμένες, με λεπτές στρώσεις χρώματος να δίνουν βάθος. Το φως πηγάζει από το εσωτερικό του ναυπηγείου, απλώνεται στη νωπή άσφαλτο και πιάνει τις άκρες του χάλυβα, αφήνοντας την υπόλοιπη σύνθεση βυθισμένη στη σκιά. Σε αυτό το φαρδύ οριζόντιο πεδίο, ο αέρας φέρει την αίσθηση μιας δουλειάς που συνεχίζεται κάτω από έναν αδιάφορο ουρανό.