Μαδριτη,κοσμος εξο απο εκκλησια

Το φως πέφτει κάθετο στην ανοιχτόχρωμη πέτρα της πρόσοψης, και το πλήθος σπρώχνεται ήσυχα προς τις ανοιχτές πόρτες. Μια υπομονετική κίνηση, χωρίς βιασύνη.

Στο πρώτο πλάνο, οι φιγούρες του πλήθους θέτουν την είσοδο στη σύνθεση. Το μάτι κινείται από εκεί, περνά μέσα από άτυπες ομάδες κατοίκων, και ανηφορίζει κατά μήκος ωχρών κολόνων ως την άνω πρόσοψη, όπου τα κτήρια της περιφέρειας υποχωρούν σε ρηχό βάθος. Η αρχιτεκτονική στηρίζεται σε γήινους τόνους, σιένα και θαμπό λευκό στους τοίχους, ενώ βαθύ κόκκινο, κοβάλτ και μαύρο σημαδεύουν τα ρούχα του πλήθους. Η τεχνική αλλάζει ανάλογα με το τμήμα: σφιχτές, προσεκτικές γραμμές στα τόξα και τα διακοσμητικά στοιχεία, πιο ελεύθερες, διακεκομμένες πινελιές στις φιγούρες, με πυκνή πάστα που πιάνει τα φωτεινά σημεία στο ύφασμα και την πέτρα που δέχεται το φως. Το φως πέφτει δυνατό και ψηλά, πλάθει τις μορφές καθαρά χωρίς σκληρή αντίθεση, ενώ λεπτές στρώσεις βαθαίνουν τις σκιασμένες κοιλότητες κοντά στην είσοδο. Μια ησυχία κρατημένη απλώνεται πάνω στη συνάθροιση, από εκείνες που κάθονται σε μια πλατεία αμέσως μετά τις καμπάνες.