Μητιλινη,Καφενεδακι στο λιμανι,σουρουπο

Αργό απόγευμα σε καφενείο του λιμανιού της Μυτιλήνης· το δυτικό φως αγγίζει ελαφρά τα γυάλινα σκεύη, με τα δεμένα σκάφη να πλαισιώνουν τη σκηνή πίσω τους.

Το σκηνικό έχει την ηρεμία μιας ανάσας σε παύση, λίγο πριν νυχτώσει. Η ματιά ταξιδεύει από τα συσσωρευμένα τραπέζια προς τα δεμένα σκάφη και τον χαμηλό ήλιο. Οι άνθρωποι είναι απλές σιλουέτες—άλλοι σκυμμένοι στη συζήτηση, άλλοι με το βλέμμα προς το νερό. Τα ασβεστωμένα τοίχια και οι κεραμοσκεπές συγκρατούν τη σκηνή, αφήνοντας ζεστές ώχρες και πιο ψυχρά γκρι να αναπνέουν δίπλα δίπλα. Το φως έρχεται από τα δυτικά σε μακριές, απαλές πινελιές, πιάνει λάμψη σε ποτήρια και γάστρες πριν διαλυθεί στη σκιά. Η ζέστη του ουρανού μοιάζει σχεδόν απτή, ύστερα ισιώνει σαν γυαλί πάνω στο νερό. Ο αέρας φέρνει το λυκόφως αργά και ήσυχα, και η ώρα μένει αιώρηση στο χείλος της μέρας.