Μυκονος στο λυμανι

Καΐκια δεμένα κατά μήκος της προκυμαίας της Μυκόνου, με κυβικά σπίτια να ανεβαίνουν σε στρώματα πίσω τους κάτω από έναν σκληρό, λαμπερό ουρανό.

Όλα φαίνονται να κρατούνται σε αυτό το φως — ένα αργό, ήσυχο απόγευμα. Τα δεμένα σκάφη ηρεμούν στο πρώτο πλάνο, με τις γραμμές τους σχεδιασμένες με τόση υπομονή. Το μάτι ανεβαίνει από εκεί, περνώντας μέσα από τα σπίτια ως τους ήπιους λόφους πέρα. Εκείνο το έντονο λευκό ενάντια στη βαθιά κοβαλτένια θάλασσα — με αρκετή ζεστή τερακότα και ώχρα στα παντζούρια και στις στέγες ώστε να αποπνέει κατοικημένη ζωή. Ακόμα και οι σκιές δεν είναι βαριές. Είναι λαβεντί και ψυχρό μπλε, κι έτσι το φως αποκτά ανάλαφρη ζωντάνια καθώς λαξεύει καθαρά σχήματα από τα κτίσματα. Η ζέστη πάνω από το νερό είναι αργή και υπομονετική.