Νεραντζα δρομος,κοκκινο σπιτι

Ένα σπίτι από καμένη γη στηρίζει την καμπή της οδού Νεράντζας· οι ηλιοκαμένες πρόσοψές του δεν προσφέρουν σκιά τέτοια ώρα.

Υπάρχει μια βαθιά ησυχία σε αυτόν τον δρόμο, μια ακινησία που ανήκει στο πιο καυτό μέρος της μέρας. Το μάτι ακολουθεί αβίαστα τον χαμηλό πέτρινο τοίχο ώς την πρόσοψη του σπιτιού. Το χρώμα εκεί είναι ζεστή ώχρα και καμένη γη. Του αποκρίνεται το κιμωλιαστό λευκό του σοβά στο διπλανό κτίριο, και μια απαλότατη μενεξελιά που κοιμάται στις σκιές κάτω από τη στρέχα. Η μπογιά είναι εκεί πυκνή, στην πρόσοψη του σπιτιού. Έπειτα γίνεται πιο στεγνή, σχεδόν τραχιά, στα φύλλα της ελιάς και κατά μήκος του δρόμου. Ακόμη και ο ουρανός κρατά αυτή τη ζέστη, με μια πινελιά χρυσού εκεί που οι λόφοι μαλακώνουν. Μια ήσυχη μεσημεριάτικη ζέστη απλώνεται πάνω από τον δρόμο, υπομονετική και αβίαστη.