Αραχοβα,χιονισμενα βουνα

Αράχωβα στο βαθύ χειμώνα· η ώχρα της πέτρας χώνεται κάτω από τις φορτωμένες στέγες, ενώ οι ράχες του βουνού πλησιάζουν από ψηλά.

Υπάρχει εδώ μια βαθιά σιγαλιά, αυτή που σκεπάζει μια πολίχνη μετά από βαρύ χιόνι. Το μάτι ακολουθεί φυσικά τη γραμμή των στεγών ανάμεσα στα σφιχτοδεμένα σπίτια, για να ξεκουραστεί τελικά στις ψηλές, λευκές κορυφές. Ο κόσμος εδώ κυριαρχείται από λευκά και παγωμένα μπλε, όμως με μια πιο προσεκτική ματιά διακρίνεται η ζεστή ώχρα των πέτρινων τοίχων να ξεπροβάλλει. Το φως πέφτει καθαρά από τη μια πλευρά, και οι σκιές δεν είναι απλώς γκρίζες — κουβαλούν μαλακές μοβ αποχρώσεις και χλωμά μπλε που δίνουν στις πλαγιές βάρος και σχήμα. Η ίδια η μπογιά αισθάνεται διαφορετική σε κάθε σημείο: πηχτή και τραχιά πάνω στην τοιχοποιία, μαλακή και αναμειγμένη στο χιόνι της απόστασης. Η ησυχία είναι τόσο ολοκληρωτική, που μοιάζει να επιβραδύνεται ο χρόνος σε αυτόν τον τόπο.