Παλιος Πειρεας στο λυμανι,αποβροχο

Βροχή μόλις πέρασε πάνω από το παλιό λιμάνι του Πειραιά, αφήνοντας το λιμενικό νερό ήσυχο και λαμπερό. Βρεγμένη πέτρα και αμίλητο κύμα εκτείνονται κάτω από έναν απαλό ουρανό, σε μια αμοιβαία ηρεμία.

Η σύνθεση ανοίγεται οριζόντια, ακολουθώντας τις φθαρμένες προκυμαίες και τα παραλιακά κτίρια, των οποίων τα περιγράμματα μαλακώνουν στο διάχυτο φως. Ψυχρές αποχρώσεις γκρι, σχιστόλιθου και υγρής ώχρας συνθέτουν μια συγκρατημένη παλέτα, μόνο εκεί και εκεί διάσπαρτη από την αχνή ζεστασιά των απόμακρων παντζουριών ή κάποιου σκάφους. Η πινελιά γλιτρώνει στις κυματιστές αντανακλάσεις του νερού, ενώ παχύνει όπου ακολουθεί την υφή της τοιχοποιίας και των σχοινιών. Όπου εμφανίζονται ανθρώπινες φιγούρες, παραμένουν μικρές και ακίνητες, προσθέτοντας βάρος στην αίσθηση της ερημιάς. Λακκούβες βροχής αντικατοπτρίζουν τον ουρανό, κρατώντας κλειστή μια στιγμή άδεια από θόρυβο και βιασύνη. Η σιωπή της υγρασίας περιβάλλει κάθε γωνιά του πλάνου.