Πειρεας ,Βαπορια(δεν φαινεται θαλασσα)

Το λιμάνι του Πειραιά: κύτος κολλητά στο κύτος, κατάρτια σε πυκνές κατακόρυφες σειρές — δεν απομένει ανοιχτό νερό.

Υπάρχει μια πρακτική ηρεμία σε αυτή τη σκηνή. Τα πλοία είναι τόσο στριμωγμένα, με τα κύτη τους να επικαλύπτονται καθώς υποχωρούν στο βάθος, σχεδόν σαν τοίχος. Όλο το χρώμα φαίνεται ξεθωριασμένο από τον ήλιο και φθαρμένο — γήινες αποχρώσεις και σκισταλί μπλε μπροστά σε κατεργασμένα λευκά. Στις λεπτομέρειες — σχοινιά, κάγκελα — η πινελιά είναι προσεκτική και ακριβής, ενώ όσο προχωράμε προς το βάθος, η μπογιά γίνεται πιο παχιά, πιο αδρή. Ακόμα και το μεσημεριάτικο φως αισθάνεται απαλό, διάχυτο, ρίχνοντας κοντές σκιές που δίνουν μορφή σε κάθε στοιχείο χωρίς σκληρότητα. Ο χρόνος επιβραδύνεται, κρατώντας το λιμάνι στην εργατική του παύση.