Στενή Οδός με Γλυστρίδα

Η λεβαντί γλυκίνα καμπυλώνει πάνω από τις κυβόλιθους, κι οι απαλές της ταξιανθίες βρίσκουν την απήχησή τους στη μοναχική βαθυγάλαζη πόρτα από κάτω.

Βαθιά ησυχία απλώνεται στο σοκάκι, από αυτή που φέρνει η απογευματινή ζέστη. Οι ασβεστωμένοι τοίχοι — ωχρό και λευκό, αποχρώσεις που έχει ξεπλύνει ο ήλιος — οδηγούν το μάτι κατά μήκος του μονοπατιού προς το φως, κοντά σε παντζουρωμένα παράθυρα. Σε αυτή την ψυχρή παλέτα, η γλυκίνα απαντά με τις απαλές μώβ αποχρώσεις της. Μια μικρή πινελιά βαθύ μπλε στην πόρτα διασπά τη σύνθεση διακριτικά. Το φως πέφτει κατακόρυφα από ψηλά, σταθερό, χωρίς κατεύθυνση που να ξεχωρίζει. Η πάστα αλλάζει χαρακτήρα ανάλογα με το θέμα: πιο τραχιά στις κυβόλιθους του πρώτου πλάνου, πιο απαλή και ελεύθερη στις ανθοδέσμες της γλυκίνας στο βάθος. Οι σκιές παντού ήπιες, σε ψυχρά γκρι και ζεστούς γήινους τόνους, χωρίς κοφτά περιγράμματα. Γενικά μεσαίοι τόνοι, χαμηλής αντίθεσης, η σκηνή ολόκληρη δεμένη μέσα στο φως.