Σπιτι στην Μανη

Ένας μοναχικός πύργος υψώνεται από την καμένη πλαγιά της Μάνης, με τους ανοιχτόχρωμους τοίχους του να κόβονται απότομα στο μεσημεριάτικο φως.

Στο μέσο πλάνο, το σπίτι λίγο εκτός κέντρου, η ψηλή του μορφή ανοιχτή στον ουρανό, αγκυρωμένη στο άγριο έδαφος από κάτω. Στο βάθος, χαμηλοί λόφοι μαλακώνουν σταδιακά. Η σύνθεση βυθισμένη σε γήινους τόνους: ζεστή σιένα και ώχρα απέναντι στο κιμωλιένιο λευκό των τοίχων, με ψυχρότερα γκρι να χωθούν στις σκιές. Οι πινελιές αλλάζουν χαρακτήρα: λείες στις ηλιόλουστες επιφάνειες, διακεκομμένες και στεγνές εκεί που χτίζεται η υφή της φθαρμένης πέτρας. Το φως πέφτει σκληρό, κόβει κοφτές σκιές που χαρτογραφούν κάθε γείσο και γωνία. Κανείς δεν υπάρχει εδώ. Μόνο η οικοδομή και η γη που τη βαστά. Η ζέστη απλώνεται παντού, και ο χρόνος φαίνεται να περιμένει μαζί με τις πέτρες.