Στο Καστρακι με χιονια,το κοκκινο σπιτι

Ένα κόκκινο σπίτι κρατά τη ζεστασιά του απέναντι στο χλωμό χιόνι — η μοναδική θερμότητα που προσφέρει αυτό το τοπίο. Η ησυχία είναι βαθιά, αυτή που φέρνει το χιόνι.

Το μάτι εντοπίζει πρώτα τον κόκκινο τοίχο και έπειτα γλιστρά πίσω, πάνω από τις σκονισμένες πλαγιές, προς τους βραχώδεις σχηματισμούς που υψώνονται στο βάθος. Απαλά λευκά και χλωμές γκρίζες αποχρώσεις κυριαρχούν στο προσκήνιο, διακόπτονται από σκιές σε σκούρο γκρι-μπλε και αχνές γήινες αποχρώσεις όπου η πέτρα διαφαίνεται. Η πινελιά σφίγγει γύρω από το σπίτι και την καπνοδόχο, κι έπειτα χαλαρώνει και μαλακώνει καθώς κινείται προς τους μακρινούς λόφους. Το φως έρχεται διάχυτο και ομοιόμορφο από τον χειμωνιάτικο ουρανό, πλάθοντας τα χιονισμένα ανάγλυφα χωρίς έντονα περιγράμματα. Ένα αμυδρό μπλε ψύχει το σκιασμένο χιόνι, ενώ το κόκκινο του αποκρίνεται από την απέναντι πλευρά του καμβά. Η σιγή κατακάθεται βαριά πάνω από το χωριό, και ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει χαμηλά.