Ζαγορα απο τον δρομο προς τα πανο,πολυ χειμονας

Χιόνι σκεπάζει τον δρόμο που ανηφορίζει προς τη Ζαγορά, τα πέτρινα τοιχία παγωμένα από κάτω, το χωριό μαζεμένο ψηλά.

Ο δρόμος ανεβαίνει από το πρώτο πλάνο διαγώνια και αργά, περνά από χαμηλά τοιχία και γυμνά δέντρα, και οδηγεί το μάτι προς συνοικίες πέτρινων σπιτιών με απότομες κεραμοσκεπές. Πίσω τους, ασαφείς κορυφές διαλύονται σε έναν χαμηλό χειμωνιάτικο ουρανό. Παγωμένα μπλε και αμυδρά λευκά κυριαρχούν στην επιφάνεια, σπασμένα από ωχρά πλαίσια παραθύρων και αγγίγματα καμένης σιένας στα κεραμίδια. Η πινελιά αλλάζει χαρακτήρα καθώς διατρέχει τη σκηνή: φαρδιά και ατμοσφαιρική στον ουρανό, πιο λεπτή κατά μήκος των λιθόστρωτων και των φορτωμένων κλαδιών, με πυκνότερη πάστα να πιάνει τα φωτεινά σημεία πάνω στο χιόνι. Το φως απλώνεται ομοιόμορφα από ψηλά, συννεφιασμένο και ασημένιο, μαλακώνει κάθε άκρη. Μια ησυχία εγκαθίσταται πάνω από το χωριό, υπομονετική και βαθιά κρατημένη.