Στο λυμανι του Κιατου

Μερικές βάρκες ακουμπούν η μία στην άλλη στο λιμάνι του Κιάτου, με τα τερακότα και ωχρά τους πλευρά να κρατούν το βάρος ενός ήσυχου απογεύματος.

Στο πρώτο πλάνο, οι βάρκες με τον όγκο τους: κόκκινο του τερακότα και ηλιοκαμένη ώχρα στα κύτη τους, με πυκνότερη πάστα που αφήνει ορατή την υφή του ξύλου. Οι ιστοί κλίνουν σε ήρεμες διαγώνιες, σπάζοντας ελαφρά την οριζόντια γαλήνη. Στο μέσο πλάνο, το νερό μεταβαίνει από γαλαζοπράσινο κοντά στην ακτή σε βαθύτερο μπλε προς το βάθος. Οι λευκοί τοίχοι φωτίζονται από ψυχρές γκρι σκιές, χαμηλής αντίθεσης, ποτέ κοφτές. Το χρώμα δουλεύεται διαφορετικά στο ξύλο και στην κτιστή επιφάνεια — πιο ελεύθερο στα τοιχώματα, πιο κτιστό εκεί όπου η φόρμα το απαιτεί. Το φως έρχεται ζεστό και αμέριμνο πάνω από το νερό, κρατώντας το λιμάνι στην αργή του απογευματινή ώρα.