Ζαγορα στην Πλατια προς τα πανο

Μια πλατεία στη Ζαγορά ανοίγεται προς τον ουρανό, με ηλιόλουστους τοίχους και φθαρμένες πέτρες που κρατούν ήσυχη, ανοδική προοπτική. Ζεστό φως μαζεύεται σε τερακότα και ώχρα, αποκαλύπτοντας στρώσεις χώρου.

Κατακόρυφες γραμμές κτιρίων και κολόνων δένουν τη σύνθεση, ανεβαίνοντας από τα καλντερίμια προς γαλάζιο ανοιχτό πεδίο. Όγκοι κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής απλώνονται σε υποχωρητικά επίπεδα, η κλίμακα μικραίνει σταδιακά, και η γεωμετρία της πλατείας ξετυλίγεται με τάξη. Ελεγχόμενες πινελιές αποδίδουν συμπαγή όγκο τοιχοποιίας και ανοιχτοσύνη κενού χώρου. Το απόγευμα έρχεται πλάγια, απαλό, ρίχνοντας μαλακές σκιές πάνω σε σοβάδες και παλιές πέτρες. Φωτεινά σημεία στον ασβέστη απαντούν στο δυνατό αιγαιακό φως. Ζεστοί τόνοι κυριαρχούν στους τοίχους, με το γαλάζιο του ουρανού ψυχρό απέναντί τους. Καμία κίνηση, μόνο παρουσία μορφών κάτω από καθαρό ουρανό. Η ησυχία εγκαθίσταται στην πλατεία.