Τοπιο Κορινθιας με διο ελιες

Δύο ελιές πλαισιώνουν μια έκταση κορινθιακής υπαίθρου, με τα ασημόπρασινα φύλλα τους να πιάνουν το φως μπροστά σε έναν ξεθωριασμένο, χλωμό ουρανό.

Στο πρώτο πλάνο, έδαφος αποκαϊμένο από τον ήλιο, με υφή και αραιά χόρτα. Πιο πίσω, τα ελαιώνες και οι λοφώδεις γραμμές, και τέρμα ο ανοιχτός ορίζοντας. Οι δύο ελιές, η μία αριστερά του κέντρου, η άλλη πιο δεξιά, πλαισιώνουν το τοπίο και οδηγούν το μάτι βαθύτερα, κατά μήκος των κλιμένων κορμών τους. Ώχρα και σιένα δένουν τη γη, σκονισμένα λαδιά πλάθουν τη φυλλωσιά, και ψυχρά λεβαντιά ηρεμούν στις σκιές από κάτω. Πυκνότερες πινελιές διαλέγουν τα φύλλα που πιάνουν το φως και τα βραχώδη εξογκώματα, ενώ στους λόφους και στον γαλάζιο ουρανό το χρώμα είναι δουλεμένο ομαλά, ομαλοποιημένο όσο ήταν νωπό, τονίζοντας το βάθος αέρα ανάμεσα στο κοντινό και το μακρινό. Το φως πέφτει καθαρό και διάχυτο, σχεδόν χωρίς σκιές. Η ησυχία απλώνεται στους ελαιώνες, βαριά και υπομονετική, όπως κρατά ένα απόγευμα στα μέρη αυτά.