Τσεπελοβο,Ζαγοροχωρια,μπενοντας στο χωριο

Το Τσεπέλοβο σκαρφαλώνει την πλαγιά πέτρα πέτρα, με σχιστές στέγες και ωχρούς τοίχους λαξευμένους από το ίδιο βουνό που το κρατά όρθιο.

Μια βαθιά ησυχία φαίνεται να συγκρατεί αυτόν τον τόπο. Σχεδόν νιώθεις τον χρόνο να αναπαύεται μέσα στην πέτρα. Το μονοπάτι σε τραβά μπροστά, καμπυλώνοντας πέρα από χαμηλά τοιχία προς τα σπίτια που έχουν αναζητήσει καταφύγιο στην πλαγιά. Ολόκληρο το χωριό είναι χτισμένο από το ίδιο το βουνό — ζεστή ούμπρα και παλαιωμένη ώχρα στους τοίχους, με τις απαλές πράσινες αποχρώσεις του φασκόμηλου να αναπνέουν ανάμεσα από τα χάσματα. Ο ουρανός ανοίγει πάνω από τα πάντα. Η μπογιά στην πέτρα είναι πυκνή και βαριά από κοντά, ενώ αραιώνει σταδιακά καθώς υποχωρεί προς τις θολές κορυφές στο βάθος. Το φως πέφτει χαμηλά και λοξά πάνω σε κάθε επιφάνεια, αφήνοντας τα στενά δρομάκια σε ήπια σκιά. Μια γαλήνη εγκαθίσταται στην είσοδο, υπομονετική και συγκρατημένη, με τον τρόπο που ένα χωριό αναπνέει ανάμεσα σε βήματα.