Ιοσ,σπιτι

Ένας κοβαλτένιος τρούλος σχίζει τον αχνό ουρανό πάνω από την Ίο, με τα λευκά τοιχώματα κάτω του να κόβονται στο μεσημεριάτικο φως.

Η οικοδομή εγκαθίσταται στο κατώτερο τρίτο της σύνθεσης, η καθαρή γεωμετρία της στηριγμένη στους ξερολιθιές και στη λιτή βλάστηση. Πάνω της, ο ουρανός ανοίγεται πλατύς, σε διαβαθμίσεις από κυανό ως απαλό γαλάζιο. Κοφτό λευκό συναντά βαθύ κοβάλτ στον τρούλο και στα παντζούρια, μπροστά σε έδαφος από ώχρα, σιένα και σκονισμένο ταν. Στην αρχιτεκτονική, η πινελιά είναι λεία, οι άκρες ακριβείς. Στο τοπίο, οι πινελιές ελεύθερες, με στεγνές αγγιγές που υποβάλλουν γη καμένη από τον ήλιο και πέτρα παλιωμένη. Το φως πέφτει σκληρό από ψηλά, πλάθει τις μορφές μέσα από σκιές σε ψυχρό λιλά και απαλό γκρι, χωρίς να διαταράσσει τη γενική φωτεινότητα. Ο αέρας φαίνεται ακίνητος πάνω από την πλαγιά, με το βαρύ ησυχάζον φως ενός κυκλαδίτικου απογεύματος.