Ζαγορα
MK260
Για το Έργο
Ώχρινοι τοίχοι ανεβαίνουν αργά στη ράχη κάτω από έναν ξεθωριασμένο ουρανό. Η ζέστη έχει εγκατασταθεί στην αποχρωματισμένη πέτρα.
Στο πρώτο πλάνο, χαμηλοί τοίχοι και στεγνή γη οδηγούν το βλέμμα προς τα πάνω, μέσα από σπίτια με κεραμιδένιες στέγες και ασβεστωμένες πρόσοψεις. Στο μέσο πλάνο, η αρχιτεκτονική δένεται με σιένα και καμένη ομπρ, ενώ σποραδική βλάστηση σημαδεύεται με θαμπά πράσινα. Πίσω, οι λόφοι διαλύονται σε απαλό λαβεντί, και πάνω τους ο ουρανός ανοίγει σε ψυχρά μπλε. Οι πινελιές αλλάζουν χαρακτήρα: προσεκτικές και πιο στεγνές στην πέτρα του πρώτου πλάνου, ελεύθερες στη βλάστηση και στα βάθη, με πυκνότερες αγγίξεις που πιάνουν το φως στις άνω επιφάνειες των τοίχων. Το φως πέφτει κοφτό στις στέγες, ενώ στα στενά μαζεύεται σε ρηχές λίμνες σκιάς. Το χρωματικό εύρος κινείται από τους ζεστούς γήινους τόνους της αρχιτεκτονικής ως τα ψυχρά μπλε του ορίζοντα. Ακινησία μεσημεριάτικη, εσωτερικής ηπείρου.