Παροσ,Ναουσα,στενο με καμαρεσ,βροχη

Η βροχή έχει σκουρύνει τα καλντερίμια ενός στενού της Νάουσας, κάνοντάς τα να λάμπουν σαν βρεγμένη πέτρα, κι οι καμάρες οδηγούν το βλέμμα προς ένα σκιερό, άδειο βάθος.

Υπάρχει μια τέτοια οικειότητα σ' αυτό το δρομάκι, μια γαλήνη που τη φέρνει μόνο η βροχή. Κοίτα πώς οι τοίχοι και οι καμάρες τραβούν το βλέμμα σου βαθύτερα, προς τη σκιά στο βάθος. Το φως είναι μαλακό, χωρίς καμία σκληρή γραμμή, και σβήνει το λευκό των τοίχων σε τόνους του γκρι και του γαλάζιου. Μόνο μια πινελιά ζεστασιάς ξεχωρίζει—η ώχρα στην πόρτα, μερικά σκουριασμένα κεραμίδια ψηλά. Σχεδόν νιώθεις τη διαφορά στην υφή: η υγρή λάμψη στο καλντερίμι σε αντίθεση με τον πορώδη σοβά. Η ησυχία είναι τέτοια, που όλο το χωριό μοιάζει να κρατά την αναπνοή του καθώς η βροχή απλώνεται στο στενό.