Σκοπελις,εκκλησια απο ψυλα χωρις ουρανο

Ένας εκκλησιαστικός πύργος κρατά τη σύνθεση ψηλά πάνω από τη Σκόπελο, με κεραμιδένιες στέγες να σφίγγουν από παντού ώσπου ο ουρανός χάνεται τελείως.

Υπάρχει μια οικειότητα σε αυτόν τον τόπο. Ουρανός, καθόλου. Ολόκληρη η θέα κυλά προς τα κάτω από εκείνη την ψηλή εκκλησία, με στέγες να καταρρέουν προς εμάς σε ζεστές διαγώνιες γραμμές. Το λευκό που έχει ξεθωριάσει από τον ήλιο πιέζει ακριβώς δίπλα στο βαθύ κεραμιδί και την ώχρα της πέτρας. Έπειτα διακρίνεις εκείνη την αχνή πινελιά μπλε σε ένα παντζούρι, το απαλό πράσινο που κρατιέται σε έναν τοίχο. Το φως κάνει τον σοβά να φαίνεται τόσο λείος, ενώ η μπογιά στα κεραμίδια νιώθεται πυκνή και υφασμένη. Η ησυχία κλείνεται μέσα στους τοίχους αυτού του χωριού, πολύ αφού οι καμπάνες έχουν σταματήσει.